De narrator is uitgeput van altijd verontschuldigingen te doen in een eenzijdige relatie. Hij is zat om de "fool" te zijn, de enige die omgeeft, de enige die sorry zegt. Hij wil wederzijdse verantwoordelijkheid – of een uitgang.
Je suis fatiguée d'être désolée,
Je suis fatiguée d'être ton imbécile,
Je suis fatiguée d'être la seule qui s'excuse,
Je suis fatiguée d'être la seule qui s'en soucie.
Ik ben moe om sorry te zeggen,
Ik ben moe om jouw fool te zijn,
Ik ben moe om de enige te zijn die zich verontschuldigt,
Ik ben moe om de enige te zijn die omgeeft.
Spiegelt het Engelse refrein – een duet van gedeelde frustratie. Origineel 2007 (Enrique solo); 2008 heruitgave voegde Nâdiya toe voor Franse markten.