Chinese muziek beslaat millennia, maar kerntraditionele kenmerken omvatten:
Meeste volks- en klassieke melodieën gebruiken de pentatonische toonladder (5 noten: Gong, Shang, Jue, Zhi, Yu ≈ Do, Re, Mi, Sol, La). Geen semitonen → open, consonant geluid. Heptatonische (7-noot) toonladders komen later/kunstmuziek voor.
Meerdere instrumenten spelen de zelfde melodie met individuele ornamentatie (verschillende ritmes, gracesnoten, register) — geen Westerse verticale akkoorden. Textuur is horizontaal/geflochten.
Instrumenten gecategoriseerd per materiaal: Metaal (bronsklokken), Steen (klokkenspel), Zijde (snaren: qin, zheng, pipa, erhu), Bamboe (fluiten: dizi, xiao), Kalebasse (sheng), Klei (ocarina), Huid (trommels), Hout (klappers). Tijm is structureel.
Yun (韵) — "resonantie/sfeer"; Qi (气) — adem/vitale energie; He (和) — harmonie/balans. Muziek cultiveert innerlijke staat, niet alleen entertainment.