Ashlee Simpson's twee-albums-run (Autobiography 2004, I Am Me 2005) toonde een genre-blendende benadering die het midden-2000s poplandschap weerspiegelde – en haar eigen artistieke onrust.
De pop-rock tracks ("L.O.V.E.," "Unwritten") onthulden een korrelige rand die een richting aanduidde die ze nooit volledig nastreefde. De R&B-nummers toonden vocale kwetsbaarheid over groove-georiënteerde productie. De country-pop experimenten voorspoedden de genre-vervaging die de late 2010s zou domineren. Simpson navigeerde het post-TRL landschap met meer bereik dan ze credit kreeg – gevangen tussen haar zusters schaduw en haar eigen evolutieve stem.