Om "kraaien te eten" betekent te erkennen dat je fout zat of je te verontschuldigen voor een fout—meestal met een zware dosis vernedering. Het is de linguistische equivalent van iets bitter en ongenietbaars inslikken.
De uitdrukking ontstond waarschijnlijk in 19e-eeuws Amerika. Een overtuigende theorie voert het terug op de praktijk van kraaien te voeren aan varkens—kraaien worden door mensen als ongenietbaar beschouwd. Gedwongen kraaien eten symboliseerde absolute nederlaag en vernedering. Een ander verhaal suggereert een specifiek incident uit 1812 waar een Britse officier een Amerikaanse jager dwong een geschoten kraai te eten, maar historische verificatie is dun.
In de loop van tijd generaliseerde het letterlijke (en waarschijnlijk apocrief) scenario tot een metafoor voor elke vernederende publieke erkenning van een fout. Een politicus die een standpunt omkeert, een commentator wiens voorspelling dramatisch mislukt, een opschepper die het verkeerd heeft—ze allemaal "eten kraaien."
De kraai-metafoor duurt voort omdat het de viscerale ongemakkelijkheid van publiek foutzijn vastlegt—de smaak van veren en spijt.