Ellie Goulding's stem is onmiddellijk herkenbaar: licht, ademend, en zwaar melismatisch – noeken rekken, krullen en cascaderen door lettergrepen. Ze woont in haar hoofdstem, zelden dalend naar borstgewicht, creërend een ethereal, bijna overwerelds timbres.
Haar productie (Starsmith, Greg Kurstin, Calvin Harris) bouwt rond de stem – negatieve ruimte, sidechain pumping, high-pass filteren – maken de ademendheid voelen als intentioneel, niet dun. Het resultaat: hymnes die zowel intiem als arena-groot voelen.
Kenmerkend. Delend ( sommigen noemen het "zeurig"). Onmiskenbaar.