Op 12 september 1967 was het #1-nummer in de Billboard Hot 100 "Light My Fire" van The Doors—een nummer dat de Summer of Love definieerde en een nieuw soort rockstardom aankondigde.
Oorspronkelijk een 7-minuten albumtrack op The Doors (januari 1967), werd het nummer beknopt tot 2:52 voor single-uitgave. Elektra Records twijfelde initieel—Jim Morrison's teksten ("she gets high") en Ray Manzarek's prominente orgelsolo voelden riskant voor Top 40. Maar de bewerking werkte: de single sloeg #1 voor drie weken, verkocht meer dan een miljoen exemplaren, en maakte de Doors de eerste Amerikaanse band sinds de Beach Boys die de charts topt met een echt psychedelisch plaatje.
"Light My Fire" kristalliseerde de Doors' mystieke: Morrison's sjamanische aanwezigheid, Krieger's flamenco-getinte gitaar, Densmore's jazz-geïnspireerde drummen, en Manzarek's Vox Continental—het geluid van 1967's counterculture die de mainstream binnendringt. De Ed Sullivan Show-verschijning (waar Morrison weigerde "girl, we couldn't get much higher" te veranderen) vestigde hun outlaw-reputatie.
Meer dan 50 jaar later blijft het de Doors' handtekeningnummer en een aanrakingspunt van 60s rock.