Veerpennen (kwillen) waren vanaf de 7e eeuw n.Chr. het dominante schrijfinstrument tot de uitvinding van de staalpennib in de 18e eeuw. Het woord 'pen' komt van het Latijnse 'penna' (veer).
Volgens de Jane Austen Society of Australia werden raaf- of kraaiveren gebruikt voor het fijnste werk, maar kalkoen-, zwaan- en gansveren waren het stevigst en betrouwbaarst. Thomas Jefferson fokte zelfs eigen ganzen voor schrijfveren.
Na het plukken wordt de veerschaft gesneden en geslepen tot een fijn puntje met een mes – de oorsprong van de term 'penmes'.
De punt wordt gespleten om inkt op te nemen. De houdt inkt tot lichte druk wordt uitgeoefend. Veerpennen houden weinig inkt en moeten constant bijgedipt worden.
Reinig de pen na gebruik goed. Een veerpen is volledig wasbaar en keert in zijn oorspronkelijke vorm terug na het drogen.