Tempera is de oudst bekende verf. Gevonden op Egyptische sarcofagen, Byzantijnse, Middeleeuwse, Renaissance-werken. Michelangelo schilderde in eitempera. Andrew Wyeth (modern) gebruikte tempera als medium.
Pigmentpoeder gemengd met wateroplosbare bindmiddelen: water, albumine (eidooier), of vastwordende basis als vijgensap/dunne lijm.
Tempera droogt zeer snel. Daarom kleine, snelle penseelstroken op ultra-glad oppervlak.
Helderen, intense kleuren. Geen oxidatie – kleuren verliezen niet hun integriteit over tijd zoals olieverf wel doet.
Oorspronkelijk: mineralen, hout, planten, klei. Drie basistypen: chlorophyllen (groenen), carotenoïden (rood/oranje), fycobilinen (blauw).
Huidige term "tempera" verwijst vaak naar posterverf, een vorm van gouache (dekkerende waterverf).
Moderne tempera als poeder en droge tablets – met water aanmengen als waterverftabletten. Hoe hoger pigmentgehalte, hoe kleurstabieler.