Enkele van de vroegste kunstwerken die bestaan zijn gemaakt met temperaverf. Fresco's en muurschilderingen gevonden door heel Europa, Afrika en zelfs Amerika zijn geschapen met deze veelzijdige schildermedium.
In tegenstelling tot andere schildermedia die geclassificeerd worden door waarin het pigment opgeschort is (bijv. acryl, olie), worden temperaverven gedefinieerd door het oppervlak waarop het uithardt. Temperaverf uithardt tot een harde, zandachtige, bijna gesteente-achtige afwerking.
Traditioneel werden temperaverven gemaakt door een zalf (iets wat hard en krijtachtig uithardt) gemaakt van eitwitten te mengen met pigmenten (meestal gemalen bloemen of insecten).
Vandaag de dag kunnen temperaverven in grotere hoeveelheden gemaakt worden omdat de chemische verbindingen die ervoor gebruikt worden meer voorhanden zijn dan gemalen wildlife en eitwitten. Hoogwaardige temperaverven vandaag worden gemaakt van pigmenten afgeleid van mineralen en zalf gemaakt van langzaam uithardende verbindingen zoals talk en gips.
Vaak aangeduid als "posterverf," is studenten tempera een goedkopere alternatief. Ze worden gemaakt door goedkopere pigmenten te mengen met een lijmmengsel vergelijkbaar met houtlijm.
Als u uw eigen temperaverf wilt proberen te maken, is dat echt niet moeilijk. Meng elk poederpigment (u kunt er enkele in uw lokale kunstwinkel vinden) met een lijmmengsel dat houtlijm bevat. Dit is een manier om het feit te overwinnen dat commerciële temperaverven in een zeer beperkte selectie van kleuren komen.