Schrijven kan plaatsvinden op een aantal verschillende typen oppervlakken. Meest gebruikt schrijven mensen op papier. Echter, oudere schrijvers en een paar moderne puristen prefereren andere materialen, zoals vellum. Dit is een dun maar zacht vlees van een zoogdier dat gebruikt wordt voor schrijven of printen op enkele bladen, rollen en andere geschreven pergamenten (boeken inbegrepen). Papiervellum is een modern alternatief speciaal gebruikt voor technisch tekenen en voor blauwdrukken en dergelijke plannen.
Vellum wordt gemaakt door een stuk zoogdierhuid te reinigen, te rekken en te schrapen. Het oppervlak wordt vervolgens geabrazeerd door een puimsteen erover te laten lopen. Krijt wordt toegevoegd zodat inkt er gemakkelijk op geschreven kan worden.
Vellum was typisch gemaakt van de huid van een kalf, geit of schaap, hoewel gezegd wordt dat de beste uit ongeboren dierenhuid komt. Joodse culturen gebruikten kosher dierenhuid, waarbij het hert het populairste was.
Vellum wordt gebruikt in een aantal verschillende belangrijke handschriften, zoals de meer belangrijke middeleeuwse boeken en scripts, de Thora en meer dan 100 kopieën van de Gutenbergbijbel. Voor canvas uitgevonden was, werden schilderijen vaak op vellum gedaan.
Vellum zoals het eeuwen geleden gemaakt werd, wordt vandaag nog steeds gebruikt. Joodse rollen, de Britse wetten van het parlement en enkele luxe boekbanden zijn slechts een paar manieren waarop vellum nog steeds gebruikt wordt.
Papiervellum is een andere naam voor imitatie vellum. Dit is gemaakt van een type plastic dat de ondoorzichtige uitstraling van vellum naboots alsook de textuur.