Het doel van kunstrestauratie: behouden, stabiliseren, reintegreren – ethisch
Kunstrestauratie beoogt om te behouden, te stabiliseren en (waar passend) esthetisch te reintegreren beschadigde of vervallen kunstwerken zodat ze zo dicht mogelijk bij hun oorspronkelijke intentie en verschijning ervaren kunnen worden—terwijl hun geschiedenis gerespecteerd wordt. Het gaat niet om oude dingen nieuw te laten lijken. Het gaat om eerlijkheid, reversibiliteit en beheer voor toekomstige generaties.
Kern Doelstellingen
- Structurele Stabilisatie: Uithaling stoppen—afschilferende verf, krakerend paneel, gecorrodeerd metaal, broos papier.
- Reinigen: Vuil, vergulde vernis, oververf, eerdere mislukte restauraties verwijderen.
- Compensatie (Inschilderen/Retoucheren): Gaten vullen (kraken, ontbrekende pigment) met reversible, onderscheidbare materialen—niet om te vervalsen, maar visuele coherentie te herstellen.
- Preventieve Conservatie: Omgeving controleren (licht, vocht, temperatuur, vervuiling) om toekomstige verval te vertragen.
- Documentatie: Alle interventies vastleggen (foto's, verslagen, materialen) voor toekomstige restaurateurs.
Ethisch Kader (ICOM-CC / E.C.C.O.)
- Minimale Interventie: Doe alleen wat noodzakelijk is.
- Reversibiliteit: Materialen/methoden moeten verwijderbaar zijn zonder het origineel te schaden.
- Herkenbaarheid: Reparaties moeten detecteerbaar zijn bij nader inzien (bijv. onder UV).
- Authenticiteit: Historische patina, kunstenaarshand, veroudering behouden—niet "nieuw laten lijken."
Restauratie ≠ renovatie. Het is een wetenschappelijke, ethische discipline die toegang en behoud in evenwicht brengt. Elke beslissing is een onderhandeling tussen het kunstwerks verleden en zijn toekomst.