In de tragische nasleep van Oedipus' val, treden zijn twee zonen – Eteocles en Polyneices – op als centrale figuren in de vloek die Thebe teistert. Hun verhaal is een studie in contrasterende personages, uiteenlopende loyaliteiten en de onweerlegbare trek van het lot.
Eteocles, de oudere, werd geboren voordat de voorspelling rondom Oedipus in vervulling ging. Polyneices, de jongere, trad de wereld binnen na de vervulling van de voorspelling en werd naar verluidt begunstigd door hun moeder, Jocasta. Dit verschil in timing en moederlijke liefde zaaide de eerste zaden van rivaliteit.
Eteocles wordt afgebeeld als sterk, ambitieus en machtgeil, maar ook dieplijk plichtsgevoelend jegens Thebe. Hij waardeert orde, stabiliteit en de heiligheid van het koningschap. Polyneices, in tegenstelling, is impulsief, emotioneel en gedreven door wraak; hij zoekt externe bondgenoten om de heerschappij van zijn broer te bekritiseren.
Eteocles blijft in Thebe, besteigt de troon en wijst zich toe aan het beschermen van de stad. Polyneices, verbannen of uit eigen keuze vertrekkend, verzamelt een leger en voert oorlog tegen zijn vaderland, wat uitmondt in de beruchte Zeven tegen Thebe.
Voor Eteocles is gezag gelijk aan heilige orde; hij ziet zijn koningschap als een goddelijk mandaat. Polyneices wijst de legitimiteit van zijn broer af, gelovend dat kracht en buitenlandse steun de gevestigde hiërarchie kan omverwerpen.
De voorspelling decreteert dat de broers elkaar in de slag zullen doden, een wederzijdse slachting die ruin over Thebe brengt. Hun doden vervullen de vloek die het huis van Oedipus generaties lang heeft geteisterd.