Hier zijn enkele veel voorkomende ingrediënten:
* IJzergalinkt: Dit was het meest voorkomende type inkt dat in de Tudor-periode werd gebruikt. Het werd gemaakt door ijzerzouten (meestal ijzersulfaat), tannines (gewonnen uit eikengallen), Arabische gom (voor de viscositeit) en water te combineren. De ijzerzouten zouden reageren met de tannines om een zwart pigment te creëren.
* Andere ingrediënten: Aan inkt werden soms andere stoffen toegevoegd om de eigenschappen ervan te verbeteren, zoals:
* Azijn: Om de ijzerzouten te helpen oplossen en de reactie te versnellen.
* Suiker: Om de inktstroom te vergroten en te voorkomen dat de pen verstopt raakt.
* Indigo: Voor een blauwe tint.
* Saffraan: Voor een roodbruine kleur.
Inkt maken:
Het proces van het maken van inkt was arbeidsintensief. De ingrediënten werden zorgvuldig afgemeten en met elkaar gemengd, en vervolgens enkele weken laten staan om de reactie te laten voltooien. Toen de inkt klaar was, werd deze vaak gefilterd om eventueel bezinksel te verwijderen.
Kwaliteit:
De kwaliteit van Tudor-inkt varieerde enorm. Sommige inkten zijn gemaakt met hoogwaardige ingrediënten en zijn zeer duurzaam, terwijl andere van goedkopere materialen zijn gemaakt en gevoeliger zijn voor vervaging.
Ander gebruik:
In de Tudor-tijd werd inkt niet alleen gebruikt om te schrijven. Het werd ook gebruikt voor het verven van stoffen, schilderen en zelfs het markeren van vee.
Hier zijn enkele interessante feiten over Tudor-inkt:
*Inkt werd vaak thuis gemaakt, vooral in kloosters en andere instellingen.
* De kwaliteit van de inkt kan een indicator zijn van iemands rijkdom en status.
* Inktpotten waren vaak versierd met uitgebreide ontwerpen.
Over het algemeen was inkt een essentieel onderdeel van het Tudor-leven. Het werd voor alles gebruikt, van het schrijven van brieven tot het bijhouden van gegevens tot het markeren van eigendommen.