Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

Psychologische Realisme in de Kunst: De Innerlijke Werkelijkheid Boven de Uiterlijke

Psychologisch realisme in de kunst verwijst naar een stroming binnen het realisme die de innerlijke, psychologische werkelijkheid boven de uiterlijke werkelijkheid plaatst. Kunstenaars in deze stroming, meest voorkomend in de literatuur, proberen de innerlijke werking van de geest zo nauwkeurig mogelijk weer te geven. Als gevolg daarvan is de benadering van de stroming vaak tegenovergesteld aan traditioneel realisme in de scènes en beelden die het presenteert; want voor een psychologisch realist kan een surreële of fantastische scène of afbeelding realistischer zijn dan een alledaagse als het diepere psychologische realiteiten nauwkeurig weerspiegelt.

"Pamela"

De Engelse auteur Samuel Richardson schreef een van de eerste kunstwerken van wat als psychologisch realisme wordt beschouwd: de roman 'Pamela, of De Beloonde Deugd' uit 1740. Het verhaal gaat over een 15-jarige dienstmeid, Pamela Adams, die door haar nieuwe meester opgesloten wordt wanneer ze weigert zijn minnares te worden. De tekst van de roman bestaat uit een reeks brieven, wat Richardson geloofde hem meer in staat zou stellen om Pamelas geestestoestand nauwkeurig weer te geven terwijl ze probeerde te vluchten en geleidelijk verliefd werd op haar gevangene. Hoewel het een bestseller was in zijn tijd, keken velen erop neer als een smerige liefdesroman – toch is in de 21e eeuw duidelijk dat Richardson de toon zette voor artistieke trends die zouden komen.

19e Eeuw

In de 19e eeuw werd psychologisch realisme meer praktijk als narratieve benadering door romanauteurs. Gustave Flauberts meest gevierde werk 'Madame Bovary', gepubliceerd in 1857, bevat veel voorbeelden van de benadering die hij gebruikte om te laten zien hoe Emma Bovary's sentimentaalheid en obsessie met romantische idealen van liefde tot haar ondergang leidden. De Amerikaans-Engelse romancier Henry James gebruikte de benadering met groot effect in 'De Draai van de Schroef', gepubliceerd in 1898. Hierin gelooft een jonge gouvernante dat er misschien spoken zijn die haar beschermelingen plagen, en de betekenis van het einde hangt af van de interpretatie van haar psychologische toestand door de lezer.

Impressionisme

Er waren kunstenaars in andere velden dan literatuur die werken van psychologisch realisme schiepen. De impressionistische scholen van schilderkunst die in het 19e-eeuwse Parijs ontstond, was inderdaad gebaseerd op de idealen van psychologisch realisme. Voor schilders als Claude Monet en Pierre-Auguste Renoir was de 'indruk' van een scène op de geest net zo belangrijk als de uiterlijke realiteit. Monets schilderij 'Indruk, Zonsopgang' uit 1872, hoewel niet fotorealistisch, werd geschilderd op een manier die de gevoelens van vrijheid en nieuwheid uitdrukte die Monet voelde toen hij de scène zag.

James Joyce

Beeldende kunst

Related Categories