Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

Schraaptechnieken

Jan van Eyck stichtte de vroege Renaissance-stijl en revolutioneerde de olieverfschilderkunst in de 1400s, en hij introduceerde ook de schildertechniek genaamd schraapen. Bij schraapen wrijft een kunstenaar een ongemengde, dekkende kleur in het weefsel van het doek om te contrasteren met de droge onderverf en om gradiënt, diepte en sfeer te creëren. Als glazuren, wijzigt schraapen het bestaande schilderij door gebroken kleur om de texturale en kleureneffecten van een gevarieerd schilderoppervlak te verbeteren.

Geschiedenis

Hoewel het vroegste Engelse gebruik van schraapen in de 18e eeuw was, dateert de techniek drie eeuwen eerder met de Nederlandse schilder Van Eyck. Sindsdien hebben veel kunstenaars geschraapt om vorm en luminescentie aan hun werken toe te voegen. In Europa en de Verenigde Staten omvatten deze schilders Sandro Botticelli, El Greco, Rembrandt Harmensz van Rijn, Jacques-Louis David, Paul Klee, Georges Braque, Amedeo Modigliani, Chaïm Soutine, Milton Avery, Francis Bacon en Pierre Soulages.

Technieken

Om een doekonderverf te contrasteren, kiezen kunstenaars een dekkende of half-dekkende tint, vaak licht over donker of complementaire kleuren. Ze laden hun schildersgereedschap met uitgezaaide olie- of acrylverf, veegt het overmaat op een doek af om de meeste vocht te verwijderen en leggen geleidelijk een dunne film van onregelmatige kleur aan, het gereedschap licht schrobberend over de kammen van het doekweefsel in circulaire of heen-en-weer bewegingen. Technische variatie omvat experimenteren met kleur, viscositeit, oppervlak, gereedschap, hoek en druk.

Gereedschappen

Verfborstels, paletmessen, sponsen, doeken en handen worden gebruikt om te schraapen. Een zachte borstel werkt voor gradiënten, maar een prachtige zabelborstel mag niet verspild worden. Een oude borstel of synthetische borstel schrobt beter, wat de onregelmatigheden van de onderverf versterkt. Een paletmes produceert zwaardere textuur, terwijl sponsen en pluvrijze doeken subtiler zijn. Op dezelfde manier laten vingertoppen en handpalmen zachtere druk en zachtere resultaten toe. Bovendien verbeteren klei-achtige pigmenten het oppervlak van een schilderij. Als bij elke schildertechniek, produceren experimenten met gereedschappen interessante resultaten.

Voordelen

Omdat effecten geleidelijk ontwikkelen, is schraapen gemakkelijk te meesteren. Het wijzigt de onderverf zonder deze uit te wissen, wat rijke overlays en subtiele combinaties binnen geschilderde gradiënten, sferen en voorgronden toestaat. In "De Encyclopedie van Olieverftechnieken," schreef Jeremy Galton, "In bekwame handen kan schraapen sommige van de meest magische effecten in een schilderij creëren, een sluierachtige indruk gevend." Vanwege de reflecterende eigenschappen van pigmenten, lijken geschrapte gebieden vaak luminous, wat mooie mist, levendige huid en luxe stof creëert.

Nadelen

Schraapen is ineffectief op niet-doek oppervlakken. Ook moeten kleuren contrasteren of complementeren. Of een kunstenaar een parelmoerachtige opalescentie of een rookachtige vlekte bedoelt, overmengen kan haar inspanningen vervlakken of oxideren; correctie vereist het schraapen van de onderlaagkleur erbovenop of het verwijderen van de nog-natte bovenlaag met een zachte schone doek bevochtigd met water of terpentijn. Gecorrigeerde fouten kunnen bijdragen aan de complexiteit van een schilderij.

Beeldende kunst

Related Categories