Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

Positieve en Negatieve Ruimte in de Kunst

Elke afbeelding die we zien – of op doek, of in het landschap van een park – is samengesteld uit positieve en negatieve ruimte. Professionals zoals architecten, muzikanten en kunstenaars benutten de effecten van beide ruimtetypen om de ruimtelijke inrichting van steden en gebouwen te verbeteren, of de pauzes (caesura's) in zorgvuldig gecomponeerde muziek te versterken. Hoewel de termen verwant zijn, hebben ze in de kunst een unieke, specifieke betekenis.

Positieve Ruimte

Positieve ruimte bestaat uit de vormen en figuren die een schilderij, tekening of foto vormgeven. Dit is het gebied – meestal een object – dat direct de aandacht trekt bij de eerste blik. In een portret is de afgebeelde persoon de positieve ruimte.

Negatieve Ruimte

Negatieve ruimte is het gebied dat de vormen en figuren (de positieve ruimte) omringt. Het helpt het oog richten op de positieve ruimte. In een portret is de ruimte – soms 'dode ruimte' genoemd – rondom de persoon de negatieve ruimte.

Balans

Er moet een balans zijn tussen negatieve en positieve ruimte. Traditioneel omlijst negatieve ruimte de positieve ruimte, en structureert de blik van de kijker rondom het onderwerp. Negatieve ruimte creëert niet alleen de vormen van een afbeelding, maar versterkt ze ook. Een voorbeeld: in een bioscoop is er meer negatieve ruimte rondom het beeld dan op een televisiescherm, waardoor het publiek beter kan focussen op personages en decors.

Zwart en Wit in de Kunst

Positieve en negatieve ruimte zijn meest duidelijk zichtbaar in zwart-witte tekeningen. Denk aan de bekende silhouetten die twee beelden tonen: een gezicht dat naar je kijkt (positieve ruimte) en een gezicht dat wegkeert (negatieve ruimte). Zwart vertegenwoordigt meestal de positieve ruimte, wit de omringende negatieve ruimte. Door te experimenteren met deze twee kleuren en hun rollen, ontstaan oneindige mogelijkheden in de kunst.

Beeldende kunst

Related Categories