Tijdens de Renaissance ontstond een eigen artistieke stijl van herinterpretatie van klassieke en religieuze thema's met de "hergeboorte" van klassieke kennis die tijdens de Middeleeuwen onderdrukt was. Kunstenaars bloeiden in deze tijd en de Europese cultuur werd overstroomd met meesterwerken van meesters als Michelangelo en Leonardo da Vinci. Deze grote sprongen in Renaissancekunst waren niet beperkt tot mannelijke kunstenaars; een aantal verwachte vrouwelijke kunstenaars bestond ook.
Catherine de Vigri (1413–1463), beter bekend als Heilige Catharina van Bologna, is de beschermheilige van schilders. Zij was abtissin van een streng klooster van Arme Clarissen in Bologna, en bekend om een auster religieus leven en visioenen van Maria. Tijdens haar tijd als abtissin was ze een vruchtbare illustrator van religieuze scènes, waarvan veel verlicht waren. Ze besteedde ook tijd aan grotere schilderijen van Jezus, Maria en de heiligen, en schreef verschillende devotionele werken.
Sofonisba Anguissola (1532–1625) studeerde onder Bernardo Campi vanwege haar vaders overtuiging dat hoger onderwijs voor een vrouw de kunsten moest omvatten. Onder Campi's begeleiding creëerde ze een aantal zelfportretten en voorstellingen van de Maagd Maria. Haar schilderijen weerspiegelen Anguissola's kuisheid en religieuze toewijding. Ze werd lid van het Spaanse hof en, als kunsttutor van de koningin, was ze een van de beroemdste schilders onder de Spaanse adel. Ondanks haar bekendheid was Anguissola's schilderkunst geen inkomstenbron; ze verkocht nooit een schilderij.
Lavinia Fontana (1552–1614), dochter van kunstenaar Prospero Fontana, wordt geprezen als de eerste vrouwelijke beroepskunstenaar omdat kunst haar carrière was. Ze was vooral bekend om haar werk op het gebied van portretkunst, hoewel ze ook creatieve werken produceerde. Onder edele vrouwen in haar geboorteplaats Bologna was Fontana de populaire keuze voor portretten. Later begon ze grote altaarstukken te maken, wat haar de aandacht van het Vaticaan vestigde. In 1604 verhuisde ze naar Rome om portretschilder te zijn in het hof van paus Paulus V.
Artemisia Gentileschi (1593–1692) leerde oorspronkelijk schilderen van haar vader, Orazio Gentileschi, hoewel ze sterk beïnvloed was door andere kunstenaars, zoals Michelangelo Merisi da Caravaggio. Haar schilderijen, waarvan er 34 bewaard zijn gebleven, tonen een originele visie op traditionele onderwerpen en een uitzonderlijke aandacht voor het contrast tussen licht en schaduw. Ze was lid van de Academie van Ontwerp, een grote eer. Later produceerde ze schilderijen voor de Medicifamilie in Florence, maar vestigde zich uiteindelijk aan het hof van koning Karel I van Engeland. Susanna en de Ouderlingen en Judith die Holofernes doodt zijn onder haar bekendste werken.