Terracotta - Italiaans voor 'gebakken aarde' - is klei die gevormd en gebakken kan worden tot verschillende objecten zoals vaassen en bakstenen. In de oudheid werden blokken terracotta oorspronkelijk in de zon gehard, wat de naam gaf. Vanwege de lage materiaalkosten, de hardheid die groter is dan baksteen en de langdurige kleuren, gebruiken beeldhouwers vaak terracotta voor vaassen.
Volgens archeologische bewijzen gebruikten oude beschavingen eerst houten manden voor water. Na het ontdekken dat manden ongeschikt waren, gingen ze klei - een licht, veelvoorkomend materiaal - gebruiken voor vaassen, wat de kunst en ambacht van pottenbakkerij gaf. Hoewel nomadische samenlevingen en die bij kurkgewassen weinig nut zagen in potten, vonden de meeste gemeenschappen - van oude beschavingen in het huidige Tsjechië, Griekenland en Turkije - terracotta vaassen nuttig voor vloeistoffen. De oudste vaassen, vaak gedecoreerd, dateren uit 6600 v.Chr.
Oorspronkelijk, rond 6500 v.Chr., werden terracotta vaassen gemaakt door kleiknopen op een cirkelvormige basis op te bouwen, de wanden glad te streichen en het vaas in de zon te laten bakken of een vuur boven een ondergrondse oven te bouwen. Van ongeveer 550 tot 480 v.Chr. creëerden oude Grieken in Athene en Attica ingewikkelde decoratiemethoden. In moderne tijd worden vaassen gevormd en gebakken in hete ovens. Hoewel oude pottenbakkers hun vaassen niet glasureerden, worden moderne kleiwerken vaak geglazuurd.
Uit opgravingen blijkt dat de meeste vroege neolithische potten ongedecoreerd waren. Toen vaassen wel versierd werden, bestond de versiering uit patronen die in de klei waren gesneden vóór het bakken. Later, in de Griekse tijd, werden mythologische figuren en verhalen geschilderd op nog natte klei. Door rode oker en zwarte potas toe te voegen, schilderen Griekse kunstenaars rode figuren op de klei, gesilhouetteerd in zwart. In moderne tijd decoreren schilders terracotta vaassen in elke gewenste stijl of kleur.
Het gebakken kleivaas wordt nu voornamelijk voor twee doeleinden gebruikt: esthetisch of horticulturaal. Meestal staan terracotta potten ter decoratie in huizen en kantoren of dienen ze als plantenbak. Hoewel ze niet meer voor hun oorspronkelijke doel worden gebruikt, behouden ze de rode kleur en duurzame structuur die hen honderden eeuwen lang een favoriet medium maakten voor pottenbakkers.