Sandro Botticelli's schilderijen zijn onder de bekendste en meest geliefde werken van de Italiaanse Renaissance. Botticelli leefde en werkte in de tweede helft van de 15e eeuw en omarmde de artistieke tradities van zijn leerkrachten en tijd. Zijn schildertechnieken werden gevormd door de begrip van compositie en perspectief van zijn generatie, en door de gereedschappen en materialen die beschikbaar waren voor kunstenaars in Florence.
Botticelli gebruikte lijnen, contouren en contrasten om zijn onderwerp en ruimtes te definieren. Hij schilderde met eitempera, een verf gemaakt door natuurlijke pigmenten met eidooiers te mengen. Omdat het bijna onmiddellijk droogt, kan eitempera niet worden gemengd in gegraande kleurvormen die volume en vormen definiëren. Botticelli steunde daarom op donkere contouren en dramatische kleurcontrasten om vormen te onderscheiden.
Het grootste deel van Botticelli's werken werd geschilderd op houten panelen bedekt met een laag gesso, een krijtachtige ondergrond. Hij paste vaak, maar niet altijd, een traditionele imprimatura toe, een licht getinte was, voordat hij begon te schilderen. Botticelli gebruikte de traditionele techniek van eitempera in dunne laag na dunne laag aan te brengen. Elke dunne laag, of glazuur, verandert het effect van licht op de kleur. Sommige schilderijen tonen delicieuze kruisluistering - het veranderen van de richting van penseelstreken met verschillende verf-lagen. Kruisluistering creëert een gevormd, driedimensionaal effect.
Botticelli creëerde verschillende effecten door olie of water aan zijn verf toe te voegen. Hij gebruikte tempera gemengd met olie, bekend als tempera grassa, voor volere, sterkere, meer dekkende kleuren. Met water uitgezette tempera maakte het mogelijk om transparante, glasachtige glazuren te maken. De transparante draperijen en sluierjes die veel van zijn figuren dragen, zijn geschilderd met lagen uitgezet witte glazuur. Naarmate tempera droogt, vervagen en vervellen kleuren. Botticelli herstelde ze vaak naar hun oorspronkelijke tinten door een fijne laag vernis aan te brengen.
Botticelli was leerling bij een goudsmid voordat hij bij de studio van Filippo Lippi kwam. Goud wordt als decoratief element in veel van zijn schilderijen gebruikt. Shell gold (gemalen goud gemengd met eierenwitten) wordt als dramatische accent op de schelp in 'De Geboorte van Venus' gebruikt. Botticelli gebruikte ook penseelstreken van shell gold om het diepgroene loof in sommige werken te benadrukken. Hij gebruikte een techniek genaamd sgraffito voor delicieuze goudversiering op sluiers en draperijen. Bij sgraffito wordt een laag goudfolie op het gegronde doek of paneel aangebracht en met verf bedekt. Een dun houten stokje wordt gebruikt om een ontwerp uit te schrapen dat als decoratief goudpatroon op de stof verschijnt.