Mexicaanse volksKunst viert de erfgoed en spirituele overtuigingen van een trotse mensen. Veel ambachtslieden zijn Mestizos, personen van Mexicaans-Indiaanse afkomst. Ze trekken Spaans en Indiaanse invloeden aan om meesterwerken te creëren die hun cultuur weerspiegelen - van de kleurrijke maskers van de Nahua Indianen tot de gedreven metaal dankoffers, of milagros, van de Katholieke artiesten.
De volksKunst van Mexico is een culminatie van tradities die begonnen met de oude Olmeken van Meso-Amerika. De Olmeken invloed is uitgesproken; ze creëerden veel van de motieven die vandaag nog gezien worden. Beeldhouwwerken van mensen met gigantische hoofden en dieren in ongewone poses waren veelvoorkomende Olmeken onderwerpen. Deze bleven voortbestaan in latere Azteekse ontwerpen.
Nadat Hernando Cortes het land voor Spanje claimde, domineerde het Katholiek de Mexicaanse kunst. Vanwege Spanje's handel met de Filipijnen, tonen Aziatische kenmerken zich ook op. Moderne trends wijzen op een meer kosmopolitische helling, hoewel de Olmeken en Azteekse invloeden sterk blijven.
Mexicaanse artiesten steunen nog steeds op hun erfgoed voor inspiratie. Ze gebruiken witmetaal en koper om ornamen te maken zoals ze eeuwenlang deden. Ze verwerken zilver en goud in sieraden met traditionele methoden. Smederijen in gewrocht ijzer bloeien in plaatsen zoals Chiapas en Oaxaca.
Pottenbakkers gebruiken materialen zoals eekhoornstaarten om verf aan te brengen. In de noordelijke staat Chihuahua creëren artiesten zoals Juan Quezada nieuwe keramische stijlen die op oude stukken lijken. Ze tonen vaak mythologische scènes.
Dankzij Mexico's rijke bossen, blijft hout een veelvoorkomend volksKunst materiaal om kommen, speelgoed en standbeelden te maken. De godsdienstige invloed heeft een bloeiende industrie in kribben, kruisen en kerstbeeldjes gewekt. VolksKunst heeft lang het gebruik van papier benut. Artiesten vormen fantasiewezens genaamd alebrijes van krantenpapier en schilderen ze briljant.
Textielen zijn onder de makkelijkst herkenbare Mexicaanse volksKunsten. Ambachtslieden weven vezels van agaveplanten in manden en hoeden en gebruiken wol om tapijten en serapes te produceren. Kleurstoffen gemaakt van plantenmaterialen creëren heldere kleurpatronen die Mexicaans erfgoed weerspiegelen.
Ambachtslieden gebruiken kokosnotenschillen, zaden en kalbasjes om ingewikkelde kommen en peuterrammels te maken. Ze snijden ook vulkanische rots of steen om oude standbeelden te repliceren en polijsten ze met maïskolven. Andere ambachtslieden gebruiken jaguarhuiden om muziekinstrumenten te maken. De Kikapoe Indianen, sommigen van wie eens de Grote Meren van Noord-Amerika bevolkten, maken mokassins die lijken op die van hun noordelijke neven. De diversiteit van Mexicaanse kunst is zo divers als de mensen zelf.
Veel van de Mexicaanse volksKunst die vandaag gemaakt wordt, is massaproduceerd voor export, maar ambachtslieden door heel het land houden de banden met oude Meso-Amerikanen levend. Tarascan, Zoque en Huichol Indianen gebruiken nog steeds de tijdgeteste methoden die hun voorouders perfectioneerden. Door deze en veel andere hedendaagse artiesten blijft de cultuur, geschiedenis en tradities van Mexico voortbestaan in zijn volksKunst.