Veel van de Romeinse kunststijl en zijn technieken zijn aangepast van Griekse werken. Draagbare kunst, zoals schilderijen, wordt gedacht onderwerp te hebben afgebeeld die vergelijkbaar zijn met wat op Romeinse villamuren geschilderd was. Onderwerpen van de ontwerpen varieerden van portretten tot kleurweergaven van populaire mythes. Kunsttechnieken van de Romeinse beschaving zijn ook zichtbaar in de architectuur.
Fresco's werden gemaakt voor Romeinse huizen en gaven extra dimensie aan interieurmuren. De stukken stuc bedekten onderwerpen zoals tuinen, bossen, rivieren en vijvers. Ideeën kwamen zelfs uit naslagboeken die reizende kunstenaars meedroegen van hun originelen en kopieën van andere kunstenaars. Sommige kunstenaars zouden lood in de muur verwerken om vocht aan te vallen van het fresco. Een andere voorbereiding voegde tot zeven lagen stuc toe. Marmerstuc werd gebruikt om glanzende oppervlakken op de fresco's te creëren.
Romeinen bedachten cementen en mortels om te gebruiken als waterdichte basis die mozaieken bij elkaar hield. Deze werken konden op muren, vloeren en pavementen gezien worden. Kleine stukjes tegels, glas of stenen werden gebruikt om een specifiek patroon te monteren. Sommige hadden uitgebreide kleurenschema's, terwijl anderen vertrouwden op zwart-wit motieven.
Zowel Romeinse wandplaketten als sieraden gebruikten cameoglas, wat zeer gezocht was vanwege de voordelen ten opzichte van steen. Een van die voordelen was het ontbreken van moeilijke aderen die steenmaterialen begeleiden. Om de cameo te creëren, sneed de kunstenaar glas in lagen tot de achtergrondkleur doorschijnd. Een witte ondoorzichtige laag met een doorschijnende donkerblauwe achtergrond werd als de beste kleurencombinatie beschouwd.
Het creëren van foute architectuur was een veelvoorkomende Romeinse kunsttechniek tijdens de eerste eeuw. Bijvoorbeeld, schaduw maakte een tafel lijken uit een muur te komen. Schilderijen toonden valse ramen met een gewenst landschap. Oppervlakteversiering veranderde het idee van het simuleren van architectuur. Deze stijl, gedaan door Romeinen tussen 20 v.Chr. en 20 n.Chr., werd bereikt door het gebruik van een eentonige achtergrond en kleine landschappen of figuren in het midden van een muur. Grote gedetailleerde schilderijen of panoramische uitzichten, kenmerkend voor de Vierde stijl, gecombineerd met de oppervlakteversieringstechniek. De Eerste stijl van Romeinse Kunst, van 200 v.Chr. tot 60 v.Chr., zag kunstenaars werken aan marmerimitaties. Dit werd bereikt met stuc en had een grote variëteit aan kleuren. Marmerontwerpen imiteerden architectuur uit de derde en vierde eeuw. Om de simulaties te creëren, werden muren gezien als drie horizontale gebieden. Elk had stuc dentils, of dichtbij elkaar staande blokjes aan de top.