Middeleeuwse kunst werd gemaakt tijdens de Middeleeuwen in Europa, van de 4e eeuw tot de 16e eeuw. Renaissancekunst werd in Europa na de middeleeuwse periode gemaakt, van ongeveer de 15e eeuw tot de 17e eeuw. Rond de 13e eeuw bewoog Europa van een landbouwmaatschappij naar een meer stedelijk systeem met commerciële stadscentra. Handel, technologie en een groeiende middenstand veranderden de manier waarop kunstenaars werkten en kunstwerk zelf.
Veel middeleeuwse schilderijen hadden te maken met religieuze onderwerp met een plat, tweedimensionaal uiterlijk. Renaissance-schilderijen leken realistischer dan middeleeuwse schilderijen. Middeleeuwse christelijke schilderijen beeldden verhalen uit de Bijbel voor de analfabeten, en panelen-schilderijen, welke schilderijen waren op gesneden houten panelen, groeiden in populariteit tijdens de late Middeleeuwen. Middeleeuwse schilders gebruikten meestal temperaverf, terwijl renaissance-schilders uit Noord-Europa olieverf introduceerden. Olieverf leek meer luminieus en rijker. Renaissance-schilderijen gebruikten ideeën van humanisme.
Middeleeuwse beeldhouwkunst werd beïnvloed door klassieke beeldhouwkunst van de Grieken en Romeinen. De gezichten van middeleeuwse beeldhouwkunst op kerkmuren hebben grimasen en glimlachen om over christendom te leren. Renaissance-kunstenaars waren geïnteresseerd in de ideeën van de "universele mens," wat draait om de natuur en de centrale plaats van de mens erin. Renaissance-beeldhouwkunst weerspiegelt deze ideeën met kunst die het menselijk lichaam in perfecte proporties en harmonische composities uitbeeldt.
De kenmerkende elementen van middeleeuwse architectuur zijn schietsgaten, welke gaten waren voor pijlen te schieten; merlonnen, welke bovenop kasteelmuren gevonden werden voor gebruik in gevechten; uithangende verdiepingen, welke was wanneer een structuur een bovenverdieping had die uitstak boven de afmetingen van de lagere delen van het gebouw; en de Gotische stijl, welke punte boog en vliegende stutten gebruikte, zoals te zien op de Notre Dame Kathedraal in Parijs. Renaissance-architectuur keek terug naar de klassieke Romeinse periode als invloed. Architecten als Filippo Brunelleschi werden verheven tot kunstenaars en gebruikten precieze wiskundige proporties om harmonieuze gebouwen te creëren.
Versierkunst tijdens de Middeleeuwen omvatte geïllustreerde boeken waar typisch religieuze boeken weeldeversierd waren met goudblad en fantastische wezens. Gekleurd glas was ingewikkeld ontworpen met Bijbelse verhalen tijdens deze periode, terwijl artistieke renaissance metaalwerk gevonden kan worden in voorbeelden van wapenrustingen en wapens. Hoewel wapenrusting gebruikt werd voor praktische oorlogvoering, werd het ook gebruikt in festivals en toernooien. Weerspiegelend de humanistische filosofie van de periode, beeldt renaissance wapenrusting klassieke motieven en ontwerpen af.