Architecturale detailprints zijn tekeningen gemaakt door de gebouwontwerper – de architect – die een specifiek bouwdetail tonen zoals een vensterboog of steenpatroon dat uiteindelijk in dat gebouw gebruikt zal worden. Architecturale detailprints zijn meestal een mooiere opmaak van een blauwdruk, hoewel soms een blauwdruk als detailprint gebruikt kan worden.
Een architecturale print is een tweedimensionale gestileerde tekening van wat de architect met zijn structuur wil bereiken. Een detailprint focust op een kleiner bereik in het gebouw, zoals een boogpoort, met specifieke maten, of een kroonlijst langs de muur. Een kunstenaar, of de architect, maakt een heel ingewikkelde tekening van een detail in het gebouw en kan kleur, dramatische schaduw of een andere kunsttechniek toevoegen om de tekening van een schets met maten en nummers te veranderen in een kunstwerk om aan de muur te hangen.
Een blauwdruk is wat een architect de bouwer of eigenaar van een nieuw gebouw dat hij aan het bouwen is, zou tonen. De blauwdruk zou de afmetingen van het gebouw omvatten, samen met een basisoutline van alles wat betrokken is, maar detailprints zijn veel diepgangiger in het tonen van hoe het eindresultaat eruit zal zien, in plaats van een schaaltekening met maten.
Sommige prints zijn ontzettend mooi. Soms bewaart een eigenaar een originele schets van het gebouw voordat het realiteit werd. Nieuwe eigenaren die hun huizen ontwerpen, bewaren soms een detailstuk, vooral als ze een zegje hadden in het eindresultaat. In Ayn Rand's boek "De bron", hoofdpersonage Howard Roark is een architect die heel mooie ontwerpen maakt en veel van zijn schetsen eindigen als geframede foto's onder zijn vrienden.
In de vroege Romeinse tijden focuste architectuur op detail en schoonheid. Elke kolom was gemeißeld en standbeelden werden aan alle grote gebouwen toegevoegd. Deze trend voortgeduurd voor veel eeuwen in de Renaissance. Pas de Industriële Revolutie maakte architectuur voornamelijk doosvormig. De industriële tijd bracht staal en de mogelijkheid om een wolkenkrabber te maken, wat tot de 19e eeuw onmogelijk was. Gebouwen begonnen veel van de unieke details te verliezen die originele architecturale prints zo gezocht maakten. Modernisme heeft een deel van het detailwerk teruggebracht, maar veel architectuur is gebaseerd op maten en details die eerder gedaan zijn en weinig originele aanrakingen hebben.