"Pretty face" beschrijft typisch iemand, vaak een vrouw, die fysiek aantrekkelijk wordt gevonden volgens maatschappelijke schoonheidsnormen – symmetrische kenmerken, heldere huid, aangename proporties. Hoewel het een oprechte compliment kan zijn, kan het ook afdoend of voorwerpelijk zijn, wat impliceert dat waarde primair gebaseerd is op uiterlijk. Het is belangrijk te erkennen dat schoonheid de waarde van een persoon niet mag definiëren; individuen gewaardeerd moeten worden voor hun kwaliteiten, talenten en persoonlijkheid.
De term speelt in op de spanning tussen esthetische waardering en objectivering. In feministische kritiek wordt "pretty face" soms gebruikt als voorbeeld van hoe vrouwen worden gereduceerd tot hun uiterlijk. In complimentscontext is het meestal welgemeend, maar de ontvanger bepaalt de impact.