Traditionele beeldhouwkunst is om ons heen: in parken, bibliotheken, gerechtshoven, kathedralen, op gebouwgevels en in musea. Zelfs op onze munten vinden we beeldhouwwerk. Herkenbaar aan haar conservatieve, representatieve stijl, vormt ze een vast onderdeel van ons culturele erfgoed.
Hoewel geen officiële kunsthistorische categorie, omvat traditionele beeldhouwkunst werken in een stijl die consistent is met pre-moderne kunst, gericht op directe voorstelling en herkenbaarheid.
Het traditionele doel was betekenis over te dragen door realistische weergave. Schoonheid en heldere onderwerpen beïnvloedden groot publiek. Expressie lag in de keuze van onderwerp, niet in abstracte vormgeving. Realisme was de norm.
Standbeelden van politici, gepersonificeerde deugden, ruitersstandbeelden, triumfbogen en muntreliëfen in openbare pleinen en overheidsgebouwen herdenken leiders, feesten overwinningen en brengen overheidsidealen over.
Beelden van goden en heiligen in kerken, tempels en altaars gaven aanbidders een focus tijdens het gebed en versterkten de autoriteit van de instelling die het werk opdracht gaf.
Steen, hout, klei, brons, goud en ijzer zijn klassieke materialen voor traditionele beeldhouwkunst.