Romeinse kunst bloeide tussen 750 v.Chr. en 410 n.Chr. De werken die door Romeinen geproduceerd werden, leunden zwaar op de kunst van het oude Griekenland, en veel Griekse werken zijn alleen bewaard in Romeinse kopieën. Toch bestaan er enkele cruciale verschillen tussen de kunst van beide culturen. Terwijl Griekse kunstenaars probeerden de menselijke figuur ideaal en stoïsch weer te geven, schiepen Romeinse kunstenaars werken die realisme en emotie belichamen.
Romeinse kunstenaars creëerden beeldhouwwerk voornamelijk uit twee materialen: brons en marmer. Vandaag zijn de meeste bewaarde beelden van marmer, omdat bronsbeelden in het verleden vaak gesmolten werden voor geld of wapens. Bronsbeelden werden gemaakt met de techniek van verloren was gieten, waarbij de kunstenaar een vorm in een dunne laag brons giet zodat het stuk niet massief is. Romeinse beeldhouwkunst verkent ouderdom, erotiek en humor, onderwerpen onbekend in Griekse kunst die jeugd en schoonheid prefereert. Beroemde werken zijn het propaganda-beeld Augustus van Prima Porta, die de generaal gesticuleerend naar de toekomst van Rome afbeeldt met zijn eigen overwinning op vijanden emblazeerd op zijn borstplaat.
Romeinse architectuur was gebaseerd op Griekse architectuurstijl met een rationele benadering van ruimtelijke ordening. Romeinse architectuur is echter meer utilitair dan zijn Griekse tegenhanger, omdat Romeinse architecten gebouwen ontwierpen om verkeersstromen te regelen, grote aantallen mensen te huisvesten en hun gemeenschap te dienen. Een aantal innovaties maakte deze ontwikkelingen mogelijk, namevinding van beton en de boog. Beton liet Romeinen op grotere schaal bouwen, en de boog maakte hogere structuren mogelijk, zoals theaters, watervoeringsbruggen (aqueducten) en uiteindelijk de koepel van het Pantheon, de beroemdste Romeinse structuur. Triomfbogen zijn ook kenmerkend voor Romeinse architectuur; ze werden als feestmonumenten na succesvolle slagen opgericht.
Romeinse schilderkunst die vandaag bewaard is, werd voornamelijk ontdekt in Campanië, wat de beschaving van Pompeii omvat. Het gebied werd bedekt door een uitbarsting van de Vesuvius in 79 n.Chr., wat de kunstwerken duizenden jaren bewaarde voordat ze in de late 17e eeuw ontdekt werden. Romeinse schilderijen waren meestal fresco's, wat inhoudt dat men op natte pleister schildert zodat de pigmenten op de muurstructuur drogen. Romeinen schilderden gehele muurs van hun appartementen in de stijl bekend als trompe l'oeil, de illusie van realiteit. Omdat hun huizen geen ramen hadden, bestonden veel van deze muurschilderijen uit buitenbeelden, wat de illusie van een grotere ruimte buiten de muren creëerde.