Edwin H. Land stichtte een kleurtheorie die de manier revolutioneerde waarop de wetenschappelijke gemeenschap keek naar hoe kleur wordt waargenomen in de menselijke hersenen. Voor Land geloofden mensen dat elke kleurvlek zijn eigen definerende golflengte had en dat een kleur aanwezig moest zijn om gezien te worden. Land toonde door zijn experimenten aan dat de menselijke hersenen meer aanpasbaar zijn en dat kleuren niet altijd zijn wat ze lijken.
Edwin H. Land was een zelfgemaakte uitvinder en liefhebber van wetenschap. Zijn primaire bijdragen aan de samenleving omvatten de toevoeging en toepassing van polarisatie aan autokoplampen en zonnebrillen, en de uitvinding van de Polaroid film en camera. Land's kleurtheorie ontwikkelde zich door zijn pogingen om kleurenfotografie te creëren voor de Polaroid camera, die op dat moment alleen zwart-wit beelden ondersteunde.
Land probeerde direct kleurenfotografie te creëren door te experimenteren met dried-kleurenfotografie. Eén dag, na het uitschakelen van de groene projector en het verwijderen van de blauwe kleurstof uit zijn projector, merkten Land en zijn assistente op dat, hoewel alleen rood en wit licht op het scherm werd getoond, ze het hele continuum van kleuren konden waarnemen waar ze natuurlijk hadden moeten zijn.
Land probeerde een verscheidenheid aan experimenten, meestal gebruikmakend van de kleuren wit en rood om aan te tonen dat het volledige aantal tinten in het spectrum gezien kan worden met slechts deze twee kleurfilters. Uiteindelijk kon hij het volledige spectrum van kleur tonen met twee tinten geel die slechts 20 nanometer uit elkaar lagen op het zichtbare spectrum, en dus ononderscheidbaar waren voor het blote oog. Hoewel zijn beelden nooit de waarde en helderheid van gedrukte beelden hebben, is de volledige reeks kleuren volledig en duidelijk zichtbaar.
Land's kleurtheorie stelt dat kleur niet noodzakelijk het resultaat is van de exacte golflengte van licht die een bepaald gebied van een beeld treft en door het oog wordt waargenomen. In plaats daarvan waarneemt het netvlies verschillende kwanta van licht op verschillende punten in een beeld, en het gehele beeld samen biedt kleur in plaats van de individuele lichtpunten. Land steunde het idee van kleur niet als een enkel punt maar als een veldfenomeen.
Hoewel Land's werk nu als fundamenteel wordt beschouwd in het begrip en het voortgaande werk aan kleurtheorie en de waarneming van kleur in de hersenen, critiqueerden veel wetenschappers tijdens zijn tijd hem voor het niet citeren van bronnen die vergelijkbare bevindingen bewezen. Bijvoorbeeld had Gaspard Monge al meer dan een eeuw voor Land's werk aangetoond dat kleuren veranderen afhankelijk van hun omgeving. Ondanks alles gaf Land een impuls aan het belangstelling in experimenten met kleurtheorie dat nog steeds in de moderne dag voelbaar is.