Ontstammend uit een tijd dat het christendom in de kinderschoenen was en een vervolgbaar misdrijf, duikte vroeg-christelijke kunst voor het eerst op rond 200 n.Chr. De ingebalsemde lichamen van christenen gevonden in de Romeinse catacomben hadden hooggereliefde figuren op hun rotsen sarcofagen. Een afstammeling van het jodendom, verbond vroeg christendom gegraven beelden van goddelijke figuren. Dit werd later geïnterpreteerd om beelden van God uit te sluiten, maar andere religieuze symboliek en verpersoonlijking in schilderen en reliëfbeeldhouwwerk toe te staan. Schilderijen van Jezus verschenen pas in de vijfde eeuw.
Hun kunst verkleedend om vervolging te vermijden, tonen de vroegste christelijke gravures vissen verticaal gescheiden door een driedentvorm. De driedent kan geïnterpreteerd worden als een afbeelding van het kruis. Geschreven optekeningen door Clemens van Alexandrië (153-217 n.Chr.) suggereren dat christenen zegelringstempels van duiven, vissen, schepen in de wind of lieren gebruikten om apostelen en andere christelijke thema's te onthouden.
Meeste gegraveerde of geschilderde christelijke symbolen waren aanpassingen van heidense kunst maar met christelijke interpretatie. Schilderijen van traditionele heidense mythologie werden aangepast om de overgang van dit leven naar het hiernamaals te voorstellen. Jezus werd driehonderd jaar gesymboliseerd door beelden van de Goede Herder in gravures en fresco's geschilderd op muren, gravestenen, en plafonds van de catacomben en tempels.
Catacombschilderijen werden snel geproduceerd en in de heersende stijl van Rome, die vrije, vloeiende penseelstreken gebruikte. Het onafgewerkte uiterlijk van deze schilderijen kan toegeschreven worden aan omstandigheden waaronder slecht verlichting, beengte en lage budgetten.
Olielampen zijn enkele van de oudste kunstobjecten die geborgen zijn. Lampen met ingeslagen of geschilderde pastorale scènes waren gemeen. Uitzonderlijke schalen zijn ontdekt daterend terug tot de derde eeuw. Eén schaal's beelden tonen vierentwintig kolommen de kosmos omringend terwijl vier naakten trompetten blazen. Binnenin de schaal is een gevleugelde slang beschermd door vuur en zestien meer naakte aanbidders. Het mysterie van de openbaring werd geglaubd onthuld te worden tijdens het drinken uit de beker tijdens het sacrament.
De oudste overlevende voorbeelden van kunst in de vroege kerkelijke gemeenschap werden gevonden in een synagoge in de stad Dura-Europos, in wat hedendaags Syrië vormt. De muren zijn geschilderd met dieren, mensen en objecten. Het is een fijn voorbeeld van geplande selectie en het gebruik van een rangschikking van beelden om een compleet verhaal of thema over de muur te vertellen, inclusief Jezus' wonderen.
In 313 n.Chr. werd het Edict van Milaan getekend en akkoord gegaan tussen Roomse keizer Constantinus en Licinius, zijn mede-keizer in het oosten, wat godsdienstvrijheid voor iedereen openbaarde. Vroeg-christelijke architectuur bloeide onder Constantijn's sponsoring. Hoewel de exterieurs van christelijke gebouwen simpel waren, waren de interieurhallen uitgebreid, vaak met marmeren vloeren en muren. Muren en koepelplafonds waren versierd met fresco's, mozaïeken en metaalwerk. Altaarstukken waren van goud en zilver gemaakt.