William Bouguereau (1825-1905), wereldberoemde schilder. Tegenwoordig te idealistisch voor realisme; nu als romantisch realist gezien. Werk combineert neo-classicisme, impressionisme, romanticisme, realisme → eerste echte foto-idealist. Beroemd om fotografische beelden uit geschiedenis, fantasie, literatuur, met nadruk op vrouwelijke vorm.
Prominente critici: Bouguereau's werk heeft weinig met realiteit van zijn tijd te maken. Geen politieke, sociale, culturele realiteit van 19e-eeuws Frankrijk uitgelegd/kritisiert. Voorstanders: hij wilde de hardheid van zijn tijd transcenderen door geromantiseerde beelden. Ook: hij romanticiseert onderwerpen extreem, met name de Franse boer. Toch financieel succesvol in tijd die abstracte ideeën niet primeerde — bewijs van zijn artistieke vaardigheid.
Bouguereau: kwaliteit van alle schilderijen logisch af te leiden uit vier maatstaven: compositie, tekenen, kleurharmonie, expressie. Werkproces in zes stappen: croquis/tracings, olieschetsen, hoogafgewerkte tekeningen, gedetailleerde olieënstudies (hoofden, handen), cartoon (karton), eindproduct. Elke stap verheldert een element. Schaduw = fundamenteel voor kwaliteit. Vaak naaktmodellen; bij geklede modellen: oneindig met mannekens werken tot stof de onderliggende vorm adequaat toont.
Bekend om proces en product. Maakte laatste-minuut wijzigingen aan bijna al zijn schilderijen, ondanks onveranderlijke onderliggende schetsen. Waarschijnlijk perfectionist die nooit dingen "juist" kon krijgen. Ook bekende workaholic: ontbijt, direct werken zonder pauzes tot slaaptijd.