Hoewel kunstenaars niet meer fysiek proofs van de pers halen om kwaliteit te controleren (zoals in Rembrandts tijd), blijft de artisteproof een waardevol en belangrijk concept in de kunstmarkt.
Historisch waren artisteproofs vroege proefdrukken voor kwaliteitscontrole. Ze hadden vaak levendigere kleuren/lijnen en waren meer waard. Vaak betaalde de drukker de kunstenaar met deze proofs voor het tekenen van de reguliere editie.
Moderne druktechnologie maakt alle prints gelijk in kwaliteit. Vandaag de dag ontvangt de kunstenaar 5-10% van de totale editie voor persoonlijk gebruik (contractueel). Soms mag de drukker er ook een deel bewaren.
Artisteproofs zijn altijd meer waard dan reguliere editieprints omdat ze deel uitmaakten van de persoonlijke collectie van de kunstenaar.
Gemerkd met "A.P." (meestal linksonder), eventueel genummerd apart van de hoofdeditie, en ondertekend door de kunstenaar.
Een artisteproof is niet hetzelfde als een beperkte editie print. Beperkte editie = genummerde prints uit een vastgesteld aantal. Artisteproofs liggen daarbuiten.