In de 14e tot 16e eeuw herleefde het belang voor kunst en wetenschap. Europese centra bloeiden door aristocraten die kunstenaars patronen. Kenmerkend: terugkeer tot klassieke thema's, realisme, anatomie, proportie, verbinding kunst-wetenschap. Technische doorbraak: olieverf (lange droogtijd → meer vrijheid in kleurmengen, compositie wijzigen, elementen toevoegen).
Italië's ligging (Middellandse Zee) maakte het een knooppunt voor handel en ideeën. Rijke, opgeleide patriciers financierten visionairs. Donatello (Florentijnse beeldhouwer) brak met traditie door realisme. Filippo Brunelleschi (architect) en Tommaso Masaccio (Milaan, fresco's Brancacci Kapel) pionierden perspectief.
Sister Wendy Beckett: "nooit een kunstenaar zo gerechtvaardigd 'genie' genoemd." Mona Lisa, Laatste Avondmaal tonen laagtechniek, anatomie, menselijke vorm.
Hoogtepunt late renaissance. Fresco Sixtijnse Kapel (1508-1512). God reikt hand uit naar Adam – moment van levensgift. Michelangelo was beeldhouwer in hart, maar schilderde 5.800 vierkante voeten plafond.
Renaissancekunst initieerde herwaardering oude filosofie, klassieke literatuur, empirische wetenschap. Focus op anatomie, natuurkunde, perspectief/licht leidde tot seculiere thema's. Late renaissance: verschuiving van collectief naar individu.