Kleuren die Antoni Gaudí gebruikte
Antoni Gaudí's palet was afgeleid van de Catalaanse natuur — Middellandse Zee, Montserrat-rots, Middellandse flora, Middellandse licht.
Dominante tinten
- Warme aardetinten: Okers, terracotta, verbrande sienna, zandkleurige beiges — baksteen, steen, trencadís-basis.
- Middellandse blauw/groen: Turquoise, kobalt, ultramarijn, zeeschaum, olijf, cipresgroen — mozaïeken (Park Güell banken, Sagrada Família abside), keramiek.
- Zonnige geel/oranje: Goudgeel, amber, koraal — gevelaccenten (Casa Batlló, Casa Milà), glas-in-lood "vuur" tinten.
- Diepe rood/bordeaux: IJzeroxide, wijn — smedewerk, meubels, details.
- Wit/ivoor: Kalkplamuur, alabaster — lichtverstrooiing (Sagrada Família interne kolommen).
Techniek: Trencadís (gebroken tegels mozaïek)
Gaudí was pionier in het gebruik van afval keramische tegels (wit, blauw, groen, bruin, geel) om organische, schitterende oppervlakken te creëren die veranderen met lichthoek — gevels, schoorstenen, drakensproeier (Park Güell).
Symbolische kleurentheorie
- Blauw/groen: Geloof, hoop, natuur, Maagd Maria.
- Rood/goud: Lijden, goddelijkheid, Heilige Geest, martelaarschap.
- Bruin/grijs: Aarde, menselijkheid, boetvaardigheid.
Zijn kleur was nooit puur decoratief — het was structureel, symbolisch en milieugebonden.