Wat was NIET typisch voor 19de-eeuwse steden? Veel parken en groenvoorzieningen.
Snelle industrialisatie en urbanisering in de 19e eeuw produceerden steden gekenmerkt door overbevolking, vervuiling, ontoereikende sanitatie, ziekten en huurkaswoningen. Het ene ding dat ze grotendeels misten was parken en groenvoorzieningen.
Waarom parken zeldzaam waren
- Grondwaarde stimuleerde dichte bebouwing boven publieke recreatie.
- Geen stedelijke planningskaders die groenruimte vorderden.
- Arbeidersklassen had geen politieke invloed om parken te eisen.
- Olmsted's Central Park (1857) en de City Beautiful-beweging (jaren 1890) waren late-eeuwse reacties op dit tekort.
Wat wel typisch was
- Koolrook, paardenmest, open rioolen.
- Huurkazen zonder licht/lucht.
- Cholera, typhus, tuberculose-epidemiën.
- Kinderarbeid, 14-uursdiensten.
- Etnische enklaafjes, extreme ongelijkheid.
De afwezigheid van parken was geen vergissing – het was een structureel kenmerk van industriële kapitalisme. De parkbeweging ontstond omdat steden zo grijze waren.