Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Popart

Diner-muurbordmenu's uit de jaren '50

Diner-muurbordmenu's uit de jaren 1950 zijn "het spul" dat in de dromen van babyboomers en periodemoviedirecteurs leeft. Menuborden speelden ondersteunende rollen als requisieten op de sets van klassieke films en tv-series als "Diner" en "Happy Days." Terwijl vandaag de dag restaurants gezonde eetopties en lage-calorie-opties promoten, speelden diner-menuborden uit de jaren '50 in op boter, jus, een extra schepje van dit en al-je-kunt-eten van dat. Ah, die waren de dagen.

Dagschotel

Dinereigenaren zouden een "Dagschotel" op een menubord van papier, plastic of op een krijtbord aan een muur plaatsen waar iedereen het kon zien. Een "dagschotel" was de term die gebruikt werd om een maaltijd te beschrijven die klanten voor een lage prijs konden krijgen. De klassieke dagschotel zou drie groenten en één vlees hebben, zoals vleesbrood, aardappelpure, sperziebonen en wortelen. In de meeste gevallen zou de dagschotel van dag tot dag veranderen.

Dubbelzijdige krijtborden

Dubbelzijdige krijtborden waren gebruikelijk als menuborden vanwege hun veelzijdigheid. Ze bestonden uit twee gescharnierde krijtborden. De restaurant-eigenaar kon het menubord van de muur halen, het op de vloer zetten of zelfs buiten opzetten om klanten te trekken. Krijtborden waren efficiënt omdat dinereigenaren het menu elke dag konden veranderen en een item dat op was, wissen.

Menutekens en posterplanken

De wandruimte boven de grill van een diner was primair vastgoed voor menuborden. De lange lengte van wandruimte was net de plek om menu's voor alledaagse menuitems te adverteren. De posterplanken waren vaak klein, niet meer dan de lengte van een legaal papierformaat. Ze toonden de prijs voor een hamburger en een frisdrank, een getoast kaassandwich en een kop soep, een plak appel, citroen of bosbessen taart, en een lijst met smaken om te kiezen voor een gemalen melk. Terwijl klanten op stoelen aan de diner-toonbank zaten, konden ze opkijken en naar de menuborden kijken om uit te zoeken wat hun smaakpapillen ze zeiden om te bestellen.

Leveranciers-gesponsorde menuborden

Grote leveranciers, met name drankproducenten, zouden vaak menuborden voor kleine moeder-en-vader-restaurants en diners leveren. Dit werd gedaan om klanten te laten bestellen van hun merk frisdrank of voedselitem. Afbeeldingen van reclamekarakter-iconen zoals Borden Company's "Elsie de Koe," Kellogg's "Tony de Tijger" en het Campbell's Soep-jongenkarakter zouden de randen van de menuborden versieren. Ze waren meestal speciaal vervaardigde krijtbordmenuborden die de slogan, logo en reclamekarakter van de leverancier bevatten — als ze er een hadden. De leveranciers booden de menuborden gratis of als voordeel aan diner-exploitanten om hun merk te gebruiken versus producten van een concurrent. De menuborden waren zeer aantrekkelijk voor eigenaren omdat ze goed ontworpen, duurzaam en buiten het bereik waren van wat de meeste dinereigenaren zich onafhankelijk konden permitteren te produceren.

Popart

Related Categories