Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Popart

Tweelingacteurs in Shakespeares Toneelstukken: Mythos vs. Realiteit

Shakespeare gebruikte geen 'veel tweelingacteurs'. Slechts twee stukken hebben tweelingen als centrale plotdevices:

  1. The Comedy of Errors: Twee paren identieke tweelingen (Antipholus & Dromio) gescheiden bij geboorte. Vereist twee paren gelijkende acteurs (of vlotte quick-changes).
  2. Twelfth Night: Viola en Sebastian (tweelingen, niet identiek). Meestal gecast met twee verschillende acteurs die op elkaar lijken.

In Elizabethaans theater werden alle rollen gespeeld door mannen/jongens. Tweelingrollen vereisten casting van gelijkende acteurs of slimme inszenering (bijv. één acteur speelt beide met kostuumwissels, hoewel dit gelijktijdige optreden beperkt). Het 'tweeling'-trope dienst deed voor miskenning-comedie, niet een compagnie-wijde praktijk.

Popart

Related Categories