Tebori is een traditionele Japanse tatoeagetechniek die volledig met de hand wordt uitgevoerd, in tegenstelling tot moderne machine-tatoeëren. Hoewel het langzamer is, biedt het meer ruimte voor creativiteit en detail, binnen bepaalde standaarden.
In de late 18e en vroege 19e eeuw ontwikkelden Japanse tatoeerkunstenaars tebori om expressieve beelden op het lichaam te brengen. De naam komt van "te" (hand) en "hori" (snijden/beitsen). Leerlingen leerden de techniek van meesters. Tebori-kunstenaars waren tot na WO II alleen via mond-tot-mond-reclame te vinden, omdat tatoeëren in Japan verboden was.
Tebori-kunstenaars laten zich inspireren door de vorm en kenmerken van het lichaam. Thema's komen uit Japanse geschiedenis of mythologie: planten, dieren, lotusbloemen, koikarpers. Kleurrijke inkt creëert een harmonieuze kleurenschema met continuïteit en beweging over het lichaam. Er gelden tradities: seizoenen mogen niet gemengd worden. Kersbloesems en slangen mogen niet samen in een tatoeage, want slangen slapen in de vroege lente wanneer de bloesems bloeien.
Sumi is de levendige inkt voor tebori. Naalden worden gebundeld aan metalen of houten grepen. Het aantal naalden per bundel is een keuze van de kunstenaar: typisch 6-7 voor brede lijnen, 2-3 voor fijne lijnen. Voor schaduwen (bokashibori) kunnen een dozijn of meer naalden samen gebruikt worden.
De kunstenaar doopt de gesteriliseerde naalden in de sumi, legt de greep op de duim van de linkerhand en prikt de huid door een voorwaartse beweging van de rechterhand, ritmisch en in snelle opeenvolging. Voor full-body tatoeages werken sommigen twee uur per sessie, elke derde dag. Eerst de contour, daarna details en schaduwen.