Synoniem met 1960s-psychedelie en hippie-contracultuur: blacklight-posters gebruiken fluorescenten inkt voor een intense gloed onder zwart (ultraviolet) licht. Oorspronkelijk geprint op hoogglans of fluweel-geflokt papier. Sommige refereren aan hallucinogene drugs en werden verkocht in smartshops. Andere tonen beelden uit muziek, politiek en kunst van die tijd.
Kaleidoscopische beelden en wilde, kleurrijke geometrische ontwerpen, geïnspireerd op Op-art (optische kunst), komen vaak voor in blacklight-posters. Veel van de levendige, bizarre ontwerpen nabootsen hallucinaties van psychedelische drugs, wat hun populariteit in "headshops" (druggerelateerde winkels) verklaren. De abstracte beelden karakteriseren de "spaced-out" drugcultuur van de late jaren 60.
Personages en scènes uit stripboeken werden trendy onderwerp voor blacklight-posters in de vroege jaren 70, toen de visuele aantrekkingskracht van psychedelische kunst afnam. Third Eye, een New Yorkse uitgever, produceerde blacklight Marvel-stripposters. Oorspronkelijk promotiemateriaal, nu gewaardeerd als verzamelkunst, te vinden in online en offline veilingen.
Blacklight-posters adverteerden concerts, musici, bands. Posters van artiesten als Grateful Dead, Janis Joplin, Sonny & Cher, Bob Marley, Rolling Stones zijn nog steeds gezocht en collectabel. Blacklight-posters uit de 60s-muziek vangen de enthousiasme, energie en vrije uitdrukking van die tijd.
Met symbolen van vrijheid en rebellie weerspiegelen blacklight-posters de hippiebeweging van de jaren 60. Vredestekens, politieke slogans, multiculturele referenties, populaire emblemen en catchphrases. Ernstige thema's: burgerrechten, Vietnamoorlog, seksuele revolutie. Andere thema's: milieuaactivisme, oosterse godsdiensten, astrologie.