Als je kunstgeschiedenis bestudeert, kom je onvermijdelijk de term "postimpressionisme" tegen. Postimpressionisten zijn 19e-eeuwse kunstenaars die beïnvloed waren door het impressionisme, maar niet leefden tijdens de klassieke impressionistische periode. De Engelse criticus Robert Fry bedacht de term in 1910.
Het postimpressionisme startte in de late jaren 1880. Kunstenaars, geïnspireerd door het impressionisme, wilden emoties schilderen en optische illusies gebruiken om die emoties weer te geven. De meeste leefden in Frankrijk. Veel schilderden Franse natuur en mensen, anderen lieten zich inspireren door religie, tropische landschappen en abstracte ideeën. De beweging eindigde met de uitbraak van de Eerste Wereldoorlog.
Postimpressionisten voelden dat het impressionisme beperkingen had. Ze bouwden hun kunst door unieke elementen toe te voegen aan de impressionistische basis. Postimpressionisme is geen enkele duidelijke stijl, maar een parapluvterm voor kunstenaars (ca. 1880–1900) beïnvloed door het impressionisme, die emotioneel geladen, symbolische kunst maakten. Veel hadden filosofische theorieën over natuur en licht die ze toepasten. Somigen schilderden hoe ze zich voelden over een scène, niet hoe ze hem zagen.