Verdigris is een woord afgeleid van het Frans, verwijzend naar het pigment dat ontstaat door het oxideren van koper, messing of brons. Verdigris ontstaat natuurlijk wanneer koper, messing of brons blootgesteld wordt aan zurige stoffen, zoals regen. Het kan ook in minder tijd in een laboratoriumomgeving geproduceerd worden door metalen aan een sterk zuur, zoals azijn, te blootstellen. Verdigris is meest beroemd voor zijn toepassing in beeldende kunst.
Het woord "verdigris" in het Engels komt van het Franse "verte grez," wat een afwijking is van de frase "vert-de-Grèce," of "groen uit Griekenland." Hoewel de reden voor de term niet officieel bekend is, wordt gedacht dat Griekse artiesten de groenblauwe tint in schilderijen en beeldhouwwerk gebruikten. Het zou gemaakt kunnen zijn door koper in een container te ophangen over kokende azijn, en daarna de resulterende kenmerkende groene kors af te schrapen om in een pasta te mengen.
Verdigris is het resultaat van een proces genaamd oxidatie. Oxidatie is het proces waarbij atomen elektronen verliezen door de aanwezigheid en werking van een oxiderend middel. Deze verlies van elektronen wordt gezegd de oxidatietoestand van het atoom te verhogen. In het geval van verdigris, zorgt de blootstelling van koper, messing of brons aan zurige elementen over tijd, zoals regen of azijn, voor een groenblauwe patina op het metaaloppervlak. De chemische samenstelling van verdigris varieert, maar kan bestaan uit kopercarbonaat, koperchloride of koperacetaat.
Voordat meer stabiele pigmenten gemakkelijk beschikbaar waren voor beeldende artiesten om in schilderijen en andere kunstvormen te gebruiken, werd verdigris geproduceerd door verschillende chemische reacties te creëren. In de Middeleeuwen bevestigden artiesten koperstrippen aan een houten blok, voegden azijnzuur toe en begoeden het blok dan in de grond voor een paar weken. In de vroege 19e eeuw gebruikten artiesten meer gecontroleerde productieprocessen, waarin koper sulfaten gereageerd werden met barium, lood of calcium acetaat. Omdat de sulfaatoplossingen onoplosbaar waren, zou een neerslag vormen, en de koperacetaat — verdigris — in de oplossing laten.
Verdigris werd geproduceerd voor gebruik als pigment in beeldende kunst. Verdigris is lichtvast in olieverf — het levert een stabiel groen pigment wanneer gemengd met olie dat niet verbleekt wanneer blootgesteld aan licht. Om deze reden bleef verdigris eeuwenlang het meest stabiele groene pigment, voordat een grote verscheidenheid aan meer stabiele pigmenten commercieel geproduceerd konden worden. Verdigris is hoogst giftig, wat een gezondheidsrisico vormde voor artiesten. De patina treedt ook natuurlijk op op zulke beroemde structuren als de Vrijheidsbeeld in New York. Toen de groenblauwe tint voor het eerst verscheen op het oorspronkelijke matte koperoppervlak van het standbeeld, werd gedacht dat het oppervlak van het standbeeld geërodeerd werd. Eenmaal vastgesteld dat de verdigris op het oppervlak van het koper lag, besloten lokale autoriteiten het met rust te laten als een beschermende huid voor Vrouw Vrijheid, erkennend dat het een zekere unieke sfeer toevoegde aan het bekende embleem.