De Iroquois Confederatie bestond oorspronkelijk uit vijf stammen: de Mohawk, Oneida, Seneca, Onondaga en Cayuga. Gevestigd in de staat New York en Oost-Canada, vonden de Iroquois veel voorwerpen die hun leven makkelijker en aangename maakten. Vandaag de dag vinden archeologen deze artefacten en bestuderen ze om te leren over het verleden. Iroquois pottenbakkerij vertelt ons over een innovatieve groep mensen.
Veel Iroquois potten uit de 16e eeuw hadden afgeronde bodems in plaats van platte bodems. Deze potten werden niet gebruikt om op een vlakke oppervlakte te staan. In plaats daarvan werden ze over een vuur opgehangen. Nadat het eten was gekookt, werden de rondbodem potten opgesteld op een kleine stapel stenen om ze rechtop te houden. Rondbodem Iroquois potten zijn gevonden in Hamilton County, New York.
Iroquois pottenbakkers maakten kleurstoffen om hun aardewerk te versieren. Ze gebruikten roet uit as voor zwarte en grijze kleurstoffen; bessen voor roze, paarse, blauwe en rode kleurstoffen; en diverse andere planten voor andere kleuren. Gekleurde potten waren makkelijker te ruilen met bewoners van de omgeving. Witte kolonisten en andere stammen handelden met de Iroquois, en kleurrijke potten waren begeerde artikelen.
Iroquois pottenbakkers, voornamelijk vrouwen, versierden de randen van hun potten met interessante ontwerpen. Soms gebruikten ze hun nagels om kleine boogjes in de klei te maken. Soms graveerden ze eenvoudige menselijke gezichten met stokken of andere gereedschappen. Geweihgereedschappen werden ook gebruikt om patronen in de randen van Iroquois potten te maken.
In de loop der jaren maakten Iroquois pottenbakkers verschillende gereedschappen voor het gladstreken en versieren van de klei. Ze bereidden kurkbesjes voor om speciale kurkbes schrapers te maken, die een mooie, gladde afwerking gaven aan de buitenkant van wikkels potten. Ze maakten ook gereedschappen van botten en geweiën voor afdrukken in de klei. Deze gereedschappen gaven het aardewerk een gevarieerd, interessanter uiterlijk dan het primitievere aardewerk, dat uitsluitend met handen gemaakt werd.