Het ontwerp van preekstoelen is de eeuwen heen dramatisch veranderd. Er was een tijd dat geestelijden trappen opklommen om de preekstoel te betreden, zodat ze boven de gelovigen uitroken. Een beroemd voorbeeld is de preekstoel waaruit Vader Mapple in 'Moby Dick' zijn preek houdt, de vrees voor gehoorzaamheid in Ishmael aanwakkerend. In moderne tijden, met gediversifieerde kerkarchitectuur, zijn de opties bij aanschaf veelzijdiger.
Eind 20e/begin 21e eeuw: megakerken die op kantoorgebouwen of wellnesscentra lijken. In plaats van doopvonten en koorloften domineren enorme schermen voor video's, songteksten, PowerPoints tijdens preken. Een preekstoel met versierd scrollwerk past niet – veel moderne kerken kiezen voor simpel glazen preekpult, of zwarte/grijze vouwbare preekpult (met vleugels) die personeel in/uit kan rollen.
De houten preekstoel met simpel kruis vooraan en simpel scrollwerk boven/aan zijkanten is since twee eeuwen standaard voor kleinere kerken, met name plattelandskerken. Kan geflankeerd zijn met kleine vleugels/planken of solitaire staan. Meestal staat de avondmaaltafel voor deze preekstoel.
Deze preekstoelen creëren de sfeer van een middeleeuwse kerk. In plaats van simpel houtblok: ondersteuning door kolommen of pilasters, met eenvoudige of ingewikkelde profielen, afhankelijk van esthetiek van gemeente.
Deze preekstoelen vangen de aandacht van de gemeente – wat al dan niet past bij hun visie op prioriteit van aanbidding. Prachtige preekstoelen zijn gerond of lijken op triptieken met iconen/versieringen op de voorzijde, het kruis versierend.