Herhalende patronen, tessellaties genoemd, fascineren mensen al eeuwen. Voorbeelden zijn te vinden in veel culturen. De kunst van herhalende patronen van één of meer interlockerende vormen om een gebied zonder gaten te bedekken, wordt gebruikt op veel manieren: mozaïeken, modern muurpapier. Tessellaties bedekken vloeren en muren van paleizen, en zijn te zien in ingewikkelde kunstwerken als die van M.C. Escher.
Tessellaties kunnen representatief zijn: een object (gezicht) gemaakt van veel kleinere stukjes, zoals in mozaïeken. Een andere vorm bestaat alleen uit geometrische patronen. Deze niet-representatieve tessellaties kunnen simpele stenen paden of complexe mozaïekontwerpen zijn. Het woord tessellatie komt van tesserae, de kleine stenen in mozaïeken.
In oud Mesopotamie en Griekenland kwamen tessellaties als mozaïeken voor vanaf ~3000 v.Chr. Ingewikkelde afbeeldingen en ontwerpen met gekleurde vierkante stenen, later tegels, voor vloeren, muren, decoratieve architectuur. In de 14e eeuw werden ingewikkelde mozaïeken gelegd in de Alhambra in Spanje, onder veel andere gebouwen, als deel van de bloei van Moorish kunst en architectuur.
Islamitische kunst gebruikt calligrafie, arabesken en geometrische patronen omdat de cultuur geen representatieve kunst goedkeurt. Ingewikkelde patronen en geometrische vormen in mozaïek zijn te zien in paleizen, moskeeën en gewone huizen.
Geometrische en Escher-stijl tessellaties zijn gebruikt voor stof- en papierdecoratie. Japanse stoffen voor kimono's en kleding tonen tessellaties in weefpatronen. Mooie papiers met tessellaties voor origami, gevouwen in verschillende vormen. In het Westen is tessellatie de basis voor muurpapierontwerpen, uitgebreid gebruikt in interieurdecoratie.