In tegenstelling tot andere kunst die later de naam nam, benadrukte Gotische architectuur het maximaal binnenlaten van licht. Elke van de drie kenmerkende elementen – rozenvensters, stutpijlers, spitsbogen – verschuifde gewichtsverdeling op andere manieren, wat hogere gebouwen met meer vensters mogelijk maakte. Gotische bogen zijn met name een herkenbaar symbool van de periode.
Gotische bogen zijn op veel manieren een natuurlijke evolutie van de voorgaande Romeinse en Romaanse ronde bogen. De verandering kwam als bijproduct van architecten die constant probeerden hoger te bouwen en meer licht binnen te laten. Eeuwenlang werden bogen getopt door het hoogste punt van de ronde vorm, maar door de top van de boog naar een punt te brengen, konden architecten hun bogen hoger laten reiken, met grotere hoogte en meer ruimte voor licht bij ingangen en vensters.
Gotische boden booden architecten twee voordelen: het duidelijke hogere hoogte bij gegeven breedte. Het tweede was in gewichtsverdeling rond de boog. Gegeven de druk die stenen muren uitoefenen, moesten metselaars rekening houden met niet alleen verticale krachten maar ook zijwaartse verplaatsing die meeste bogen veroorzaken. Steen muren kunnen veel neerwaartse kracht aan, maar te veel zijwaartse verdeling laat ze omvallen. Door de top te spitsen in plaats van te ronden, laat Gotische architectuur de boog meer verticale druk opvangen en minder naar de zijden verplaatsen. De grotere door de boog geabsorbeerde kracht betekende dat de omringende muren dunner konden zijn.
Gotische vensters, die spitsbogen gebruikten, bevatten vaak interne trassering, ook met spitsbogen. Meestal zijn de bogen in de trassering dunner dan die van het hele venster. De trassering werpt een dramatische schaduw bij inval van licht; diende als decoratie binnen het venster, waardoor elk gebouw een uniek vensterontwerp kreeg; en ondersteunde het venster door een deel van het gewicht via de trassering af te voeren, wat hogere en bredere vensters mogelijk maakte.
Het gebruik van spitsbogen is ook veelvoorkomend in het interieur van Gotische gebouwen, met gangen en grote kamers die dezelfde vorm gebruiken voor bredere openingen. Verdere bogen in vorm van kolommen en externe steunen (vliegende stutpijlers) vingen het gewicht van het plafond op. Door bogen, kolommen en stutpijlers het gewicht naar beneden in plaats van naar buiten te verdelen, konden de muren van Gotische dunner zijn, met meer ruimte voor vensters en openingen.