De vroege komst van adverteren in de Verenigde Staten werd in 1850 geboren. Op dat moment werd veel van de vrouwenmode thuis gemaakt of door kledingmakers en naaisters, en de ontwerpen van Europa heersen over de populaire vraag. Methoden om de nieuwe moden te communiceren inclusief schaalmodel kostuums op poppen, geprinte modeplaten, catalogi, en borden, affiches en kennisgevingen in kranten.
Gedrukte illustraties van vrouwen die de nieuwste stijlen dragen dateren ver terug tot de 16e eeuw. Dit waren illustraties, die in de jaren 1850 getint waren om de populaire kleuren weer te geven. Deze prints zouden een groep vrouwen in een natuurlijke setting tonen, bijvoorbeeld, een wandeling in een groep of zittend in een salon, en werden gekocht voor thuisgebruik en door kledingmakers en naaisters. Modisten en kleermakers zouden ook poppen opdragen, die aan potentiële klanten getoond zouden worden om hun opties te demonstreren. Op dat moment was het waarschijnlijk dat de platen en poppen geïmporteerd werden uit Europa.
Tijdens de jaren 1850 hing de meerderheid van print adverteren af van het gebruik van lettertypes en formuleringen om aandacht te trekken. Illustraties waren veel duurder, en kleurenillustraties nog meer, zelden afgebeeld met schaduwen maar in platte kleuren die gemakkelijk in lagen geprint konden worden. Fotografie werd zelden gebruikt, vanwege de kosten en de gecompliceerde aard van het maken van kopieën, en het vergelijkbare gebrek aan detail in de korrelige zwart-wit foto's. Net als in de fictie en non-fictie van de tijdperk, maakte adverterende tekst zwaar gebruik van de lijdende vorm.
In deze tijdperk, bevatten catalogi slechts één type goed. Het zou pas 1871 zijn dat algemene catalogi, die een verscheidenheid aan opties boden, in circulatie zouden komen. In de voorafgaande decennia, vrouwen wonend in landelijke gebieden zonder toegang tot het volledige bereik van kleermakers, modisten en andere makers van mode accessoires, moesten schrijven om een gedrukt boek van beschikbare producten te ontvangen. Veel zoals een modeplaten verzameling, zouden klanten een beslissing nemen gebaseerd op de vaardigheid van de illustrator.
Het moderne concept van winkelen was net beginnend in deze tijdperk, wat de aanpak beïnvloedde die handelaren gebruikten om hun waren te adverteren. Afhankelijk van de grootte van de gemeenschap, zou een koper beperkt kunnen zijn tot een algemene winkel, met stoffenrolletjes ingedrukt tussen tonnen crackers en boerengeredschappen, of toegang hebben tot gespecialiseerde winkels met kant-en-klaar kleding en kledingmakers en naaisters van alle kwaliteitsniveaus. Net als in modern tijd, versterkten handelaren de wenselijkheid van hun producten met aantrekkelijke displays. Extras, zoals thuisbezorging, werden als vanzelfsprekend aangeboden. Handelaren in de jaren 1850 zouden borden gebruiken om klanten te leiden, en het avontuur van industriële productie maakte grote glazen ramen, vergelijkbaar met die gebruikt in moderne winkels, mogelijk om hun inhoud te adverteren.