Afrikaans-Amerikaanse visuele kunst is een term gebruikt om kunstwerk te beschrijven zoals schilderen, beeldhouwkunst, grafische kunst en ambachten gecreëerd door mensen van Afrikaanse afkomst binnen de Verenigde Staten. Door de eeuwen heen is het kunstwerk thematisch en theoretisch gevormd door Afrikaans-Amerikaanse cultuur.
Tijdens de Burgeroorlog en Post-Reconstructiejaren onthulde Afrikaans-Amerikaanse kunst de grimmaatschappelijke omstandigheden van de tijd. Kunstenaars zoals Edmonia Lewis creëerden een aantal krachtige marmeren standbeelden die de zwarte Amerikaanse emancipatie en vrouwelijke onderdrukking benadrukten. Kunstenaars zoals Robert S. Duncanson kozen ervoor om kunst als een techniek te gebruiken om ras- en klassenpolitiek te transcenderen. Zijn landschapsschilderijen, voornamelijk pastorale scènes, hadden een dromerige kwaliteit die los leek te staan van de periode van sociale reconstructie die het land doormaakte.
De periode na het einde van de eerste wereldoorlog zag een andere verandering in Afrikaans-Amerikaanse visuele kunst. Op dat moment migreerden grote aantallen Afrikaans-Amerikanen naar noordelijke steden, weg van de grotere onderdrukking in het zuiden. Er was ook een toename in het belang van vrije tijd en escapisme, veroorzaakt door het einde van de oorlog. Deze culturele beweging werd later de Harlem Renaissance genoemd, die al deze kunstenaars, politieke activisten en sociale hervormers en de grotere stem die ze vonden in noordelijke steden zoals Washington, New York en Chicago beschreef. Kunstenaars zoals Palmer C. Hayden weerspiegelden deze nieuwgevonden kracht in de Afrikaans-Amerikaanse gemeenschap door vette, gestileerde portretten van Afrikaans-Amerikanen in deze periode te creëren.
Tijdens de jaren na de grote depressie en tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd Afrikaans-Amerikaanse kunst meer georiënteerd rond het publieke leven en de publieke sfeer. Aaron Douglas' kunstwerk voor bibliotheken en scholen moedigde deze verschuiving aan en de wens voor kunst om een groter belang te krijgen in het alledaagse leven van Afrikaans-Amerikanen. Douglas' kunstwerk gebruikte herhalende geometrische vormen, abstracte vormen en opvallend kleurgebruik om publieke gebouwen te transformeren.
De Black Arts beweging in de jaren 1960 en 1970 werd gekenmerkt door kunst's vermeende vermogen om culturele autoriteit te beïnvloeden. Kunstenaars hadden de macht om de kijker en de bredere gemeenschap te beïnvloeden met wat ze produceerden. Kunstenaars zoals Frank Bowling werden gedreven door de realisatie dat zwarte kunstenaars rassistische obstakels konden overwinnen en commercieel succes konden hebben. Bowling's kunstwerk was bekend om zijn abstracte werk met het gebruik van aardkleurige oliën.