De Sumeriërs waren de eerste beschaving die Mesopotamië bezette, gelegen in het midden van de Tigris-Eufraat riviervallei. Omdat er geen bergen of andere geografische barrières waren om de Sumeriërs te beschermen tegen aanvallen van andere rijken, was Mesopotamië onder constante invasie. De culturele en artistieke invloed van de Sumeriërs en de binnenvallende Akkadische, Babylonische en Assyrische culturen duurde 4.000 jaar en is onmetelijk significant. De kunst wordt getoond in musea over de hele wereld en historici verwijzen naar Mesopotamië als "de wieg van de beschaving."
De Sumeriërs worden gecrediteerd voor het ontwikkelen van pottenbakkerij en sieraden. Sumerische kunst werd voornamelijk voor godsdienstige redenen gebruikt. Sumeriërs schilderden voornamelijk uitgebreide afbeeldingen van hun goden op tempelmuren en bebeeldden complexe beelden van goden in marmer, grijs-zwarte dioriet, goud, en lapis lazuli; grijs-zwarte dioriet is een grijze steen die in bergen gevonden wordt en lapis lazuli is een blauwe half-edelsteen die de Sumeriërs verwierven door handel. De meerderheid van de standbeelden had grote ogen en geklapte handen om een gebedshouding aan te duiden; de god Ur werd regelmatig afgebeeld. Mannelijke standbeelden waren vaak naakt; vrouwelijke standbeelden droegen vaak hoofddoeken. Houten objecten waren ingelegd met schelpen en edelstenen en aardewerk was vaak versierd met geschilderde scènes die het dagelijks leven afbeeldden.
Toen koning Sargon de Sumeriërs versloeg, werden de kunstvormen in Mesopotamië minder godsdienstig en namen ze een meer oorlogslustige of politieke vorm aan. De beelden behielden Sumeriërs invloed maar hadden meer menselijke kenmerken; bijvoorbeeld hadden veel regionale koningen standbeelden van zichzelf gemaakt in plaats van de eerder vereerde goden. Beeldhouwwerk en schilderijen waren van Akkadische koningen die hun vijanden versloegen of van goden die de koningen beloonden. Omdat Akkadische kunst primair was om te laten zien hoe belangrijk de koningen waren, werd er veel door vijanden vernield nadat de Akkadiërs aan macht verloren.
Assyrische kunst werd primair gebruikt om paleizen en tempels te versieren. De kleinere beelden werden gebruikt als handelsvaluta omdat ze van alabaster gemaakt waren en in de vorm van verhalen; ze heten narratieve reliëfbeelden. Veel reliëfscènes waren van jachtexpedities of de militaire ondernemingen van de koning. Mythologische wezens zoals gevleugelde stieren met menselijke gezichten werden uit steen gehakt en aan de poorten van paleizen als wachen geplaatst.
Koning Hammurabi krijgt de eer voor het herstellen van veel van de oorspronkelijke Sumeriërs kunstvorm en het incorporeren van alle artistieke invloeden. Babylonische kunst suggereerde dat koningen en goden met elkaar verbonden waren. Ambachtslieden beeldden prachtige landbouw narratieve relieven en Babylonisch dagelijks leven op terracotta plaquettes. Ambachten zoals sieradenmaken, timmerwerk en pottenbakkerij duikten weer op. Koning Hammurabi respecteerde de Sumerische goden, dus veel van de schilderijen en beelden vereerden de zonnegod en de vruchtbaarheidsgodin. Glasmaken wordt vastgelegd als erg populair tijdens deze tijd. Koning Hammurabi moedigde de vroege Sumerische methode van beeldenhouwen aan, in combinatie met de Akkadische reden voor beeldenhouwen, en stelde kunstenaars in staat om beelden van hem te maken die de goden vereerden.