Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Overige kunst

Soorten Arabisch schrift: van Koefisch tot Roeka

Omdat Arabisch schrift zowel praktische als decoratieve functies heeft in de islamitische cultuur, zijn er over de eeuwen heen diverse schriftvormen ontwikkeld. Islamitische kunst stimuleert dit met name: islamitisch recht verbiedt menselijke of dierlijke afbeeldingen in visuele kunst, wat kunstenaars dwingt Arabische letters en woorden decoratief in te zetten (calligrafie). Daarnaast was Arabisch schrift moeilijk mechanisch te reproduceren, waardoor de boekdruk veel later werd geïntroduceerd dan voor andere alphabetten – het handgeschreven schrift evolueerde dus langer.

Koefisch (Kufic)

Een van de twee oudste Arabische schriftvormen (vroege islamitische tijd). Gebruikt voor de oudste bekende Koranhandschriften. Kenmerken: vierkant, hoekig, specifieke proporties (breder dan hoog). Ook gebruikt in stenen gravures en architecturale kunst. Vervallen in de 12e eeuw door latere calligrafievormen.

Naskhi

De andere oorspronkelijke schrift (vroege islamitische tijd). Smaller en ronder dan Koefisch. Eerst voor brieven en documenten, later verfijnd voor Koranhandschriften. Niet vervallen – vormt de basis voor veel latere schriftvormen.

Thuluth

Hoofdzakelijk ornamentaal, populair in de middeleeuwen. Groot, cursief schrift, veel gebruikt voor moskeedecoratie en religieuze inscripties (vanaf 13e eeuw). "Thuluth" betekent "één derde" – ongeveer een derde van elke letter is schuin.

Diwani

Ontwikkeld in de late 16e eeuw (hoogtijd Ottomaanse rijk). Zeer ornamentaal, letters op ongewone manieren verbonden – moeilijker leesbaar dan andere schriftvormen. Nog steeds gebruikt voor architecturale decoratie en formele documenten.

Roeka (Ruq'ah)

De standaardhandschrift voor alledaags gebruik in de Arabische wereld. Minder ornamentaal, kleiner en sneller te schrijven dan de decoratieve varianten.

Overige kunst

Related Categories