Vóór fotografie werden kaarten en illustraties afgedrukt van kunstwerk gegraveerd op metalen platen. Staalgravure verbeterde voorgaande materialen omdat het hardwerkende oppervlak veel duizenden indrukken kon maken. Gravuren begon als een kunst en werd een geproduceerde handelswaar.
Vroegere graftechnieken begonnen met houten blokken en gingen over op koperen platen in de 15e eeuw. Gespecialiseerde kunstenaars en ambachtslieden graveerden kunstwerk in de platen met een graveerijzer, een gescherpte staaf staal gemonteerd in een houten handvat.
Staal verving koper als gravemedium in de vroege 19e eeuw. Het nieuwe medium's harder oppervlak bemoeilijkte het werk van de graveur. Staal's duurzaamheid als printmedium en zijn vermogen om zeer fijn detail vast te houden gaven het voordelen die koper niet kon evenaren.
Graveurs bedekten een staalplaat met een mengsel van was en koolteer en overbrachten een afbeelding van calkpapier. Ze etsten de afbeelding met graveernaalden en behandelden de plaat met zuren. Sommige graveurs gespecialiseerd in typen of delen van illustraties.