De vroegste methode voor het maken van kleipotten heette 'handvormen', waarbij een klein beetje klei gekneden of geperst werd tot een vat. De productie van kleipotten begon ongeveer tien duizend jaar geleden, waarschijnlijk in het Midden-Oosten tijdens de Neolithische Revolutie.
De oudste bekende pottenbakkerijfragmenten zijn gevonden in Catal Huyuk in Turkije, daterend van ongeveer 6500 v.Chr. Sinds het eerste stukje klei in een vuur viel en getransformeerd werd in een vast materiaal, is het gevormd tot potten voor decoratie, rituelen en alledaags dienstvormen.
Vroege kleipotten werden meestal gemaakt om na één keer gebruik weggegooid te worden. Deze vroege potten werden gemaakt met een klont klei die gevormd werd door de enkele afdruk van een menselijke vuist.
Geleerden kunnen niet het eens worden over wanneer het pottenbakkerswiel voor het eerst gebruikt werd; voorgestelde data variëren tussen 8000 v.Chr. en 1400 v.Chr. Er zijn echter aanwijzingen dat Mesopotamië de oorsprongsplaats zou kunnen zijn, misschien rond 5000 v.Chr. Het pottenbakkerswiel stelde de pottenbakker in staat om eenvoudig gelijkmatige vormen in minder tijd te creëren.
Van de 18e eeuw tot midden 20e eeuw, werden reuzekoolovens gebruikt om klei te bakken. Vandaag de dag worden schonere brandstoffen zoals hout, propaan of aardgas en elektriciteit gebruikt in plaats van kool.