De kunst van Ethiopië is sinds de vierde eeuw beïnvloed door het christendom. Hoewel enkele significante werken vernietigd, gestolen of verloren zijn gegaan door de loop van de tijd, tonen de overgebleven collecties een rijke artistieke traditie.
Ethiopische schilderkunst was historisch gecommissioneerd door de overheid en geschapen door monniken en andere geestelijken. Bepaalde patronen zijn kenmerkend voor traditionele Ethiopische schilderijen: tweedimensionaal perspectief, gestileerde gezichtsuitdrukkingen en heldere kleuren met zwarte outlines. Onderwerpen waren vaak belangrijke christelijke figuren afgebeeld in Ethiopische omgeving, wat wetenschappers inzicht geeft in de geschiedenis van de natie.
Ethiopische schilderkunst verschuifde naar het afbeelden van meer wereldlijke gebeurtenissen vanaf de jaren dertig. Moderne Ethiopische schilders neigen ertoe om individuele technieken te verkennen, het idee van een nationale stijl verwerpend.
Het gebrek aan overgebleven documentatie maakt een precieze tijdlijn onduidelijk, echter, tussen de 13e en 16e eeuw steunden Ethiopische regeringen de creatie van rijk versierde christelijke kerken met interieurmetaalwerk, muurschilderijen en textielen. Sommige opdrachten werden geaccepteerd door Europese kunstenaars, die "Ethiopische kunstenaars blootstelden aan nieuwe media, technologieën en esthetische gevoelens," aldus het Metropolitan Museum of Art. De exterieurarchitectuur was ook uniek, met sommige kerken die beroemd zijn omdat ze uit rots gehakt zijn.
Traditionele Ethiopische beeldhouwkunst was doorgaans beperkt tot het creëren van ingewikkelde metaalwerk kruisen in verschillende maten. Volgens de New York Sun was Ethiopië anders dan andere landen in Afrika door het focus op schilderkunst in plaats van beeldhouwkunst.